Posiedzenie wspólne Komisji Rady Miejskiej w Kazimierzu Dolnym,19 marca 2026 r.

Po długiej, zimowej hibernacji radni miasta i gminy  Kazimierz Dolny wreszcie przypomnieli sobie, że istnieje coś takiego jak praca samorządowa. Od stycznia cisza, spokój, można by rzec – ferie w pełnym wymiarze. Aż tu nagle, niczym grom z jasnego nieba, ponad dwugodzinne posiedzenie komisji-zazwyczaj do godzina z okładem. Tempo godne maratonu… tylko że w wersji spacerowej.
Radni dzielnie opiniowali projekty uchwał przed sesją XIX sesją  zaplanowaną na przyszły tydzień. Wśród „hitów” znalazła się perła samorządowej myśli – pomysł wyprowadzenia m. Jeziorszczyzna poza granice administracyjne miasta. Chodź z drugiej strony mieszkańcy miasta we wsi nic nie zyskali przez to ,że przyszło im żyć jak integralny teren miasta.
W temacie śmieci – tu już konkret: opłaty w górę, bo jakże inaczej. Mieszkańcy zapłacą więcej i wszystko będzie się zgadzało. Jednocześnie temat tego, jak z nieczystościami radzą sobie firmy i podmioty gospodarcze, pozostaje w sferze twórczej abstrakcji. Widocznie to mniej "bezpieczne"  niż sięganie do kieszeni mieszkańców.
Budżet? Oczywiście „dopięty na ostatni guzik”. Jak zawsze w trakcie zmian budżecie w  roku. Guziki może i są, tylko pytanie, czy marynarka nie pęka w szwach.
Największym zaskoczeniem spotkania okazała się… mieszkanka, która ośmieliła się mieć konkretne pomysły dotyczące osób z niepełnosprawnościami. Szok i niedowierzanie – bo przecież to radni powinni wyznaczać kierunki rozwoju gminy, a nie być nimi zaskakiwani. Tymczasem rzeczywistość jest brutalna: infrastruktura dla osób z ograniczoną mobilnością w Kazimierzu Dolnym pozostaje w stanie, który najdelikatniej można nazwać katastrofalnym.
Na tle tej sennej układanki wyróżniał się tradycyjnie jeden głos rozsądku – radny Rybczyński, który jako jeden z nielicznych mówił konkretnie i na temat potrzeb mieszkańców. Reszta? Cóż, nie obyło się bez standardowego punktu programu: podziękowań, gratulacji i niemalże poetyckich laudacji pod adresem burmistrza Artur Pomianowski.
Bo przecież w kazimierskiej polityce wszystko jest jak trzeba – szczególnie wtedy, gdy się o tym głośno powie.

Projekty uchwał na XIX sesję Rady Miejskiej

https://umkazimierzdolny.bip.lubelskie.pl/index.php?id=621&action=details&document_id=2283439

Najpierw oczywiście podziękowania Bożeny Zgierskiej— trzy studnie wyremontowane. Udało się. Przed sezonem ! ? A co z fragmentem Kamienicy Gdańskiej od strony Nadrzecznej. Idzie Wielkanoc więc należałoby od oka pobielić zabytek od podwórka. A teraz przejdźmy do naszego lokalnego hitu: rehabilitacja. Były spotkania. Jedno. Drugie. W szerokim gronie. W węższym gronie. Był burmistrz, byli przewodniczący, były dyrektorki, byli przedstawiciele, było wszystko — oprócz konkretów dla mieszkańców. Wypracowaliśmy pomysły — brzmi dumnie. Prace projektowe — brzmi jeszcze lepiej. Kiedy? W bliżej nie zdefiniowanej przyszłości ! Może kiedyś kontrakt z NFZ — brzmi wręcz jak plan na przyszłe pokolenia. A mieszkańcy? Mają się „nie bać”, że dostępność się pogorszy. Czyli rozumiemy, że mamy się cieszyć, że nie będzie gorzej… zamiast w końcu ,że miało być lepiej? Jeszcze miesiąc temu ! Bo na razie wygląda to tak: ? spotkania są ? rozmowy są ? deklaracje są ? jednomyślność jest Tylko rehabilitacji jak nie było porządnej, tak nie ma. Ile jeszcze spotkań potrzeba, żeby z „zrobimy wszystko” przejść do „zrobiliśmy”? Kazimierz, może czas zacząć oczekiwać efektów, a nie kolejnych ładnych wystąpień. Jakich efektów? Podje przykłady. Droga Młyńska w niecały rok. Brukowanie Albrechtowi pięć miesięcy. Wielomilionowe inwestycje dla swoich. Dla ogółu ? Obietnice. Na koniec Ewa Wolna będzie rozdawała tytuły zasłużonym ...Natomiast radna Justyna Olejarz czempionka w lizusostwie !