DROGA NA KULAWĄ GÓRĘ: PROSTA INWESTYCJA, KTÓRA PRZERASTA WŁADZE KAZIMIERZA DOLNEGO?

Najpierw projekt drogi, później problem z prywatnymi gruntami. Czy tak powinno wyglądać planowanie inwestycji finansowanej z publicznych pieniędzy?

Planowana budowa drogi na tzw. Kulawą Górę w miejscowości Góry III miała być inwestycją przede wszystkim dla mieszkańców. Tymczasem przedstawione założenia rodzą wiele pytań dotyczących przebiegu drogi, ingerencji w prywatne nieruchomości, odwodnienia oraz zakresu całej inwestycji.

Gminny pas za wąski na projektowaną drogę

Z dokumentacji wynika, że istniejący pas gminny ma miejscami do 3 metrów szerokości, podczas gdy projektowana droga ma mieć nawet 5 metrów- w rejonie skrzyżowania.

Oznacza to konieczność ingerencji w prywatne nieruchomości.

I tutaj pojawia się podstawowe pytanie: czy przed przygotowaniem projektu przeanalizowano wszystkie możliwe warianty przebiegu drogi, pozwalające w maksymalnym stopniu wykorzystać istniejący pas gminny?

Mieszkańcy mają prawo wiedzieć, dlaczego wybrano właśnie takie rozwiązanie i jakie będą jego konsekwencje dla właścicieli prywatnych działek.

Równie ważna jest kwestia komunikacji. Przy inwestycji ingerującej w prywatną własność trudno oczekiwać akceptacji mieszkańców bez wcześniejszego, rzetelnego przedstawienia założeń, wariantów i konsekwencji projektu.

Po co rów?

Projekt przewiduje również wykonanie rowu odwadniającego.

Jeżeli jest on niezbędnym elementem inwestycji, powinno być jasne, jakie konkretne problemy hydrologiczne ma rozwiązać i na jakich analizach oparto to rozwiązanie.

Warto również znać jego koszt oraz zakres ingerencji w teren.

W przypadku inwestycji finansowanej ze środków publicznych pytania o zasadność każdego dodatkowego elementu nie powinny być traktowane jako przeszkoda. Są naturalnym elementem kontroli społecznej.

400 metrów drogi – a co z resztą?

Kolejną kwestią jest zakres inwestycji.

Planowany obecnie odcinek ma mieć około 400 metrów. Mieszkańcy powinni więc otrzymać jasną odpowiedź, czy jest to pierwszy etap większego przedsięwzięcia.

Jeżeli tak – jaki jest docelowy przebieg całej drogi, przewidywany harmonogram oraz szacunkowy koszt jej wykonania?

Trudno racjonalnie oceniać inwestycję bez znajomości jej pełnego kontekstu.

To nie jest prywatna inwestycja

Najważniejsze jest jednak coś innego.

Mówimy o inwestycji finansowanej z pieniędzy publicznych. Dlatego powinna być ona planowana w sposób racjonalny, przejrzysty i możliwie najmniej konfliktowy.

Prywatna własność nie może być traktowana jako element, który można po prostu „dopasować” do projektu.

Jeżeli wejście w prywatne nieruchomości jest rzeczywiście konieczne, mieszkańcy powinni wiedzieć dlaczego, w jakim zakresie i na jakiej podstawie.

Nie wystarczy odpowiedź: „tak musi być”.

Panie Burmistrzu, mieszkańcy oczekują konkretów

W tej sprawie warto publicznie odpowiedzieć na kilka podstawowych pytań:

• Dlaczego projektowana droga wychodzi poza istniejący pas gminny?
• Jakie warianty przebiegu analizowano?
• Ile prywatnych gruntów będzie potrzebnych do realizacji inwestycji?
• Jaki będzie koszt ich pozyskania?
• Dlaczego zaprojektowano rów odwadniający?
• Na jakiej dokumentacji i analizach oparto to rozwiązanie?
• Dlaczego obecny etap obejmuje około 400 metrów?
• Jaki jest plan dotyczący pozostałej części drogi?
• Jaki będzie całkowity koszt przedsięwzięcia?

To nie są pytania przeciwko budowie drogi.

To są pytania o sposób jej zaplanowania.

Mieszkańcy nie oczekują luksusu. Oczekują normalnej, bezpiecznej i funkcjonalnej drogi oraz szacunku dla ich własności i pieniędzy publicznych.

Dlatego zamiast kolejnego „tak będzie” potrzebne są dokumenty, warianty, wyliczenia i rzeczowe uzasadnienie.

Bo droga ma przede wszystkim łączyć mieszkańców, a nie stawać się źródłem kolejnych konfliktów.

Dokumentacja inwestycji została udostępniona w załącznikach. Warto ją przeczytać i samemu odpowiedzieć sobie na pytanie: czy tak powinno wyglądać planowanie inwestycji finansowanej z naszych wspólnych pieniędzy?